Abdi İPEKÇİ: ASSUBAYLARIN DURUMU…

Abdi İPEKÇİ: ASSUBAYLARIN DURUMU…

18.05.1967 – Milliyet

Assubaylar arasında öteden beri yaygın bir huzursuzluk vardır. Birçokları kendilerinin hor görüldüğüne, üvey evlat muamelesi yapıldığına inanmaktadır. Bu inancın haklı sebepleri bulunup bulunmadığı tartışılabilir. Önemli olanı Türk Silahlı Kuvvetlerinin birlik ve ahenginin korunması yönünden bu huzursuzluğun üzerine eğilip giderme çarelerini bulmaktır.

Şimdi Büyük Millet Meclisinde görüşülmekte olan Ordu Hizmet Ödeneği Kanun Tasarısı bu hususta iyi bir fırsat olabilirdi. Oysa anlaşıldığına göre Meclise sunulan tasarı ters yönde etkiler yaratmakta, assubaylar arasında tepkiyle karşılanmaktadır. Bu tepkilere gerekçe olarak şu husus gösterilmektedir:

“Yeni tasarıya göre astsubaylar 348 liradan başlayıp en çok 540 lira alacaklardır. Subaylar için ise taban 648, tavan 3500 liradır. Hiç şüphesiz, tahsil ve kültür seviyesinin yanında öteki faktörler de subayların assubaylardan farklı bir statüye hak kazanmalarını gerektirir. Ama okuldan yeni mezun olmuş bir teğmen 648 lira alırken 30 yıllık hizmeti bulunan bir assubaya 540 lira ödenmesini makul ve âdil kabul etmek güçtür.”

Şimdi yurdun çeşitli köşelerinde görevde bulunan assubaylar bu gerekçe ile Büyük Millet Meclisi üyelerine, gazetelere başvurarak kapıldıkları üzüntüyü belirtmekte, duydukları huzursuzluğu anlatmaktadırlar. İnançlarına göre kendileri için öngörülen ödeneklerle bugünkü hayat pahalılığı karşısında askerî şeref ve haysiyetlerine uygun şekilde insanca yaşamak mümkün değildir. Ayrıca subaylara verilecek ödeneğin asli maaşa göre hesaplandığı halde kendileri için aynı yolda gidilememesinin eşitsizliği ve adaletsizliği üzerinde durmaktadırlar. Arzuları assubay ödeneklerinin de aynı şekilde hesaplanmasından ibarettir.

Mesele Adalet Partisi Grubunun önceki günkü toplantısında getirilmiştir. Öğrenildiğine göre açıklamalarda bulunan Milli Savunma Bakanı “assubayların mağdur edilmesinin sözkonusu olmadığını” bildirmiştir. Mağduriyetin önlenmesi, tasarıda yapılacak değişikliklerle sağlanacaksa mesele yoktur. Ama Sayın Bakan ödeneklerin yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşmesi halinde bir mağduriyet olmayacağını düşünüyorsa herhalde yanılıyor.

Hiç şüphesiz imkânlar sınırlı olunca herkesi memnun edebilmek mümkün değildir. Ama imkânları kullanırken ölçülerde dikkatli davranmak mümkün ve gereklidir. Bu gerek yerine getirilirse yine gayrimemnunlar bulunabilir, ama kitle halinde mağdurlar yaratılması herhalde önlenebilir.

İlgili Makale:

Kemal BİSALMAN: ASSUBAYLAR NE İSTİYORLAR?..

26 Mayıs 1970 – Milliyet