Dualardan çıkartıldığı,
Halka put, alkolik, ayyaş olarak tanıtıldığı,
Kurduğu Cumhuriyetin enkaz olarak görüldüğü,
En büyük zenginliği olan Türklüğünün ayaklar altına alındığı,
İlkelerinin ortadan kaldırılmak istendiği Gazi Mustafa Kemal Atatürk, belki de dış düşmandan dahi görmediği ihanet girişimlerini yaşamış bir lider.
Cumhuriyet ilan edeceğinden korkan, padişahlıktan yana olan kimi silah arkadaşları yapılacak olan genel seçim sonucu O’nu milletvekili yapmamak ve meclisten uzaklaştırmak için seçim kanununda değişiklik isteyenler, bir önerge sunarlar meclise. Önerge şöyle:
1. “Bundan böyle milletvekili adayı, adaylığını koyduğu yerde en az beş seneden beri oturuyor olmalı.”
2. “Milletvekili adayının doğum yeri, Misak-ı Milli’nin sınırları içinde olmalıdır!…”
Mustafa Kemal “Bu önerge şahsımla ilgilidir. Ben TBMM’nin başkanıyım. Benimle ilgili bir önergeyi millet bilmek ister” diyerek söz ister ve meclis kürsüsünden şu konuşmayı yapar:
“…Bugüne kadar ne yaptıysam, Türklük adına, İslâm adına yaptığıma ve iyi şeyler yaptığıma inanıyordum… Kendi kurduğum Meclis’ten, sayıları üç-beş de olsa milletvekilinin çıkıp da beni en doğal yurttaşlık haklarımdan, seçme-seçilme haklarımdan mahrum etmeye çalışacağını, cephelerde gırtlak gırtlağa savaştığım düşmanlarımdan bile beklemezdim… Ne yazık ki doğum yerim, bugünkü sınırlar dışında kalmış bulunuyor; ayrıca herhangi bir seçim bölgesinde de beş yıl oturmuş değilim… Ancak bilmelisiniz ki, Selanik tek kurşun atılmadan Yunan’a teslim edildiğinde ben bir başka yurt köşesini savunmak üzere Derne’de, Bingazi’de, Trablusgarp cephesinde savaşıyordum… Eğer bu efendilerin dediği gibi, bir yerde beş yıl oturuyor olsaydım, o zaman Bitlis’i, Muş’u alarak Diyarbakır’a dayanan Rus’un karşısına geçip bu şehirlerimizi kurtaramazdım… O zaman Çanakkale’de, Anafartalar’da, Arıburnu’nda olmamaklığım gerekirdi. O zaman Filistin’de, Halep’te, Suriye’de olamaz, bugünkü Suriye sınırımızı eylemli olarak çizemezdim. O zaman Sakarya’da, Afyon’da, Dumlupınar’da olamazdım. Ama eğer ben oralarda olamasaydım, korkarım bu efendilerin de doğum yerleri Misak-ı Milli’nin sınırları dışında kalırdı… Şimdi bu efendilere soruyorum: Bu efendiler seçim bölgelerindeki halkın ciddî olarak düşünce ve duygularını mı dile getiriyorlar?
Efendiler!
Beni yurttaşlık haklarından yoksun kılma yetkisi, bu efendilere nereden verilmiştir? Bu kürsüden resmî olarak size ve bu efendilerin seçim bölgelerindeki halka ve bütün millete soruyorum ve cevap istiyorum.”
Bu konuşmadan sonra yurdun dört bir yanından Mustafa Kemal’e destek yağar… Kendi illerinden seçilmeye davet ederler O’nu…
Bu gün ne Cumhuriyet Bayramı, ne 19 Mayıs ne de 23 Nisan,
Bunu şunun için yazdım;
Bilinçli insan ebetteki vatanına, milletine bağlıdır, gerektiğinde Nene Hatun gibi çıkar ortaya. Ancak başka alanlarda eğitim görmüş gençlerimiz için adeta zorunlu bir iş kapısı oldu, polislik, askerlik…
Haberlerden öğreniyoruz ki; PKK’lı teröristlerce 8 Haziran’da bomba yüklü araçla, Mardin Midyat İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne yapılan saldırı sonucu şehit olan, ailesi Edirne’de ikamet eden 32 yaşındaki Nazife Özsoy, öğretmen olarak ataması yapılmayınca 6 yıl önce polislik mesleğini seçmiş, yuva kurmuş ve bir çocuk annesi. Şehidimizin ruhu şad olsun.
Şehidimizin son yolculuğunda duygulu, anlamlı anlar yaşanıyor.
Şehidimizin cenaze töreninde bulunan halk, Cami İmamının “Atatürk ve silah arkadaşlarına da” diyerek dua istemesi üzerine, binlerce kişiden alkış tufanı kopuyor. Ve alkışlar dakikalarca sürüyor. (Hürriyet/10.06.2016)
Ve halkı, tıpkı yukarıda nakledilen gibi, Atatürk’e Selimiye’den sahip çıkıyor…
Bilinçli halkın sağduyusuna güvenmek işte bu olsa…
Vatan uğruna canlarını hiçe sayan şehitlerimize ve yine vatan uğruna gözünü, kolunu, bacağını, uzuvlarını kaybetme pahasına düşmana siper olan gazilerimize, halen görevlerinin başında olan koruyucularımıza şükran ve minnet borçluyuz.
(Fotoğraf: Hürriyet)
Kaldırılan video
