İnsan, arkadaşlığı silahsız öğrenir,
Biz çocukken de arkadaştık, arkadaşlarımızla.
Hepimiz silahsızdık,
Ellerimizde gözümüzden akan yaşlar ya da ağzımızdan, burnumuzdan akan salya sümüklerimiz vardı,
Sonra sonra tahta kaşıklardaki yemek artıkları oyuncağımız oldu, her yere bulaştırdığımız.
İlk arkadaşımız, evde bizden büyük yoksa komşumuzun çocuğu oldu, birlikte emeklediğimiz.
Annemizin elimizden tutmasıyla gidilen komşularla başladı dışarı çıkışlarımız.
Arkadaşlarımız oldu, oyun oynamaya çağıran.
Çamur oldu, kum oldu arkadaşlığımızın aracısı.
Zamanla dereler oldu, kar oldu, kızak oldu, kartopu oldu arkadaşlığımızın aracısı.
Yeni yerler keşfettik arkadaşlarımızla, yeni tanışıyor olduğumuz dünya üzerinde.
Okul arkadaşlarımız oldu, birlikte ders çalıştığımız…
Mahalle arkadaşlarımız oldu, yakan topu, saklambaç, basketbol, ankara kalesi, misket oynadığımız,
Çok sonraları silah bir oyun aracı olmaya başladı ellerimizde, hepsi plastikti.
Daha düne kadar bulmak için aradığımız arkadaşımıza silah doğrultur olduk, oyun da olsa.
Silah,
Silahın arkadaşlığı mı olur?
Öğrendik ki dünya güçlülerin elinde ve ellerinde silahlar…
Öğrendik ki devletler varmış ve her birisi kendisini korumak zorundaymış. Zayıf düşeni güçlü olan yok edermiş…
Ve yine öğrendik ki, devlet kurmak hiç de kolay olmadığı gibi onu korumak ise daha da güç işlermiş…
Meğerse Silah Arkadaşlığı, Silahlı Olanların Arkadaşlığı, ölümüne birbirine güvenen insanları anlatıyormuş.
Birbirlerini korumak için canlarını verirlermiş…
Her birisi, devlet içerisinde yaşayan insanları, diğer devletlerden gelebilecek tehlikelerden korumak için varmış, çok ağır eğitimler alırlarmış, kendi devletinden olan insanlara hiç zarar vermezlermiş, onları hep korurlarmış…
Sonra öğrendik ki yabancı devletler için çalışan kişiler sızarmış başka devletlerin silahlı arkadaşlarının arasına. Darmadağın ederlermiş Silah Arkadaşlığını, birbirlerini tanıyamaz olurlarmış, güvenemezlermiş eskisi gibi birbirlerine, aynı elbiseyi giyseler bile…
Kendi lehlerine çıkarmış oldukları maddi menfaatlarla Türk Silahlı Kuvvetleri’ndeki duygu birliğini yıllardır yıpratmış ve hatta bitirmiş olan, milli olmayan etkin konumdaki TSK üniforması giymiş kişilerin, yıkıcı bir hamlesi olan 15 Temmuz FETÖ darbe girişimi sonrası, acı görüntülere şahit olunmaya devam edilmekte
Cumhuriyet’in ilanının 93’üncü yıl dönümünde Anıtkabir’e giden subay, astsubay ve uzman erbaş üzerinin el dedektörü ile aranması ülkenin içine düşürülmüş olduğu bölünmüş, (Türkiye’de 32 etnik gurup var söylemi, solda sıfır kalır bu halde) ayrılmış vahim hali ortaya koymuştur.
Ve din adı altında, düzgün, inançlı insanlar görünümünde, sınav soru cevapları verilerek TSK’ya yerleştirilmiş olan, milletten olmayan kişiler temizleninceye dek TSK ve diğer kurumlardaki tedirginlik hali devam edecek görünüyor.
Bilenler biliyor ki bir tarikat şeyhinin emrindedir müritleri, şeyh ne derse mürit onu yapar.. Bu görüntüde görevini yapan kişileri değil, ülkenin bağımsızlığını, çağdaşlaşmasını hedef alarak, el birliğiyle ülkeyi bu hallere düşürenleri kınıyoruz.
