Her milletin kendi yaşanmışlığına özgüdür atasözleri…
Yaşanmışlıklar sonrası ortaya çıkan sonuç,
Sonraki nesillere yol gösterici olan atasözlerimiz en büyük
tecrübe aktarımı, birkaçını nakledelim yazımızda;
– Hazıra dağ dayanmaz,
– Arpa ekip buğday
bekleme, Ne ekersen onu biçersin.
– Darı unundan
baklava, incir ağacından oklava olmaz,
– Darlıkta dirlik
olmaz,
***
Hayatta hiçbir şey bilmeyen, okumayan bile; atasözlerine
baksa bir anlam çıkartır. Yaşamın sorumluluklarını kavrar, neyi yapıp
yapamayacağını anlar.
Hayat bir sorumluluk işi olsa da; sorumsuzca, hesap vermeden
keyfince yaşayabilen, diğerlerinin hayatını, geleceğini tehlikeye atıcı
davranışlar, birer sorumsuzluk örneğidir.
Fakat sorumsuzluk ve de sorumluluk kendi içinde bir döngü.
Sorumluluk duygusu içinde hareket edenler, bir döngü,
Sorumsuzluk içinde hareket edenler ise başka bir döngü.
İlk sırada yer alanlar, kendisini tüm insanlığa, tabiata
karşı sorumlu hissederken; diğerinde ise şahsi menfaatleri vardır grup halinde,
sadece tüketirler, bitirirler…
Neleri bitirmezler ki;
Binbir emekle meydana getirilen eserleri, birikimleri,
Nifak tohumlarıyla, fitne fesatla; milli birlik ve
beraberliği,
Ehil olmayana teslim edilmesi sonucu, varlıkları,
Yeni şeyler üretmeyerek, gelişmeler meydana getirmeyerek, zenginlikleri,
dirliği,
Ve en nihayetinde bir milleti darmadağın ederler, sorumsuz.
Sonuçta; soysuz, arsız, bilinçsiz bir topluluk ve bozuk bir
düzen çıkar ortaya.
Hâlbuki hiçbir şey ilk evvela, ilk olarak meydana gelişinde;
sorumsuzlarca başlatılamaz.
Fakat sorumsuzların sorumluk sahibiymiş gibi davranarak,
vaktiyle sorumlu olanların yerine geçişi de; sözde sorumluymuş gibi davranan
sorumsuzların, sorumsuz, yok edici ile işbirlikleri sayesinde meydana gelir.
Yaşam bir sorumluluk, hesap verme işi olmadıkça, sorumsuz
sorumlular sorumluluk alırlar mı?
Üretirler ve de gerçekten ürettirirler mi?
Hesap verme olduğunda, acaba kaçı sorumluluk almak için
ortaya çıkar? Bir düşününüz…
Hesap sorabilen bir kültürel düzey olmadıkça; hesap vermeyen
sorumsuzlar, yollarına devam eder. Ta ki yol bitene değin… Yol bitince, bitmiş olur.
