Dün, bir gündü dünde kaldı.
Bugün bu gündür, hakikatte şu andır.
Yarın ise gelecektir
Ve yarın gelip çatar yaşayan için.
Dün, dünde kaldı,
Dünden önce yapılanlarla.
Yarını bugün yapıyor.
Aslında, gün, sonraki günün mutfağıdır.
Bugün ne yaparsan yarın o sunulur.
Gün de kendi içinde dilim dilim,
Bir önceki dilim, bir sonrakini hazırlar.
O yüzdendir tüm canlıların her an hareketliliği,
Yavrularını gelecekte tok kalmaları için eğitişi.
Canlı deyip geçmeyelim,
Doymak, yavrularını doyurmak için sürekli besin arar, avlanır.
Kimi türlerin ekip ruhuyla hareket edişi, avı adil paylaşımı,
Bunları yaparken yetecek kadarını, yeterli miktarda tutuşu,
Belirli evreden sonra yavrusuna uçmayı, avlanmayı, avlanma tekniklerini öğretişi neslinin devamlılığının genetik kodlu eğitimi.
Ya insan!
İnsan da öyle mi?
Veya insan ne kadar öyle?
Ava çıktığında mümkünse tüm av hayvanını bilinçsizce avlamak isteyişi,
Diğerleriyle paylaşmak yerine tümünü elde tutmak isteyişi,
Sınırsız sahip olmak arzusu,
Bilgiyi/öğrendiğini paylaşmaktan kaçınması,
Sınırsızlık ve bilinçsizlikle elindekileriyle diğerlerine hükmetme güdüsü,
Yaşamda kalma öğretilerini sonraki nesle öğretemeyen canlı türünün varlığını sürdürmesi mümkün değil de, yeni neslini yaşamın gereklerine göre yetiştiremeyen insanın soyunu sürdürmesi mümkün mü?
Bilinciyle devletleşen, insan,
Bilinçsizliğiyle devletini yok etmemiş mi?
Tarih, yıkılan devletlerle dolu.
Ve yine tarih, devlet yıkan devletlerle dolu.
Yıkılan devletler neden yıkılıyor?
Devlet’i yıkanlar nasıl devlet yıkıyor?
Yıkılan varsa bir yıkan,
Kurulan varsa bir kuran…
Başarı;
Yıkıldıktan sonra kurmaktan mı?
Yoksa,
Kurulanı yıkmamaktan, yıktırmamaktan mı geçiyor?
Geliştirerek devam etmek; her bireyin, yavrularını bilimsel temelde yetiştirerek topluma ait devlete “değer” sunabilir hale getirmesinden geçiyor.
Nasıl ki (doğuştan gelen engelliler hariç) üretemeyen, değer yaratamayan şekilde yetiştirilen çocuk gelecekte ailenin (veya hukuksuz davranışları ile başka ailelerin) kalkınmasını kısıtlar hale geliyorsa; değer yaratamayanların toplamı da toplumun (topluma ait devletin) kalkınmasının önünde kısıtlar meydana getirebileceğini görmemezlik olur mu?
Peki, bu durum görül(e)meyecek bir durum mudur?
İnsan, her halde, toplu yaşamı tercih eden bir varlık.
Toplumların toplumsal geleceğinin nasıl olacağı ise bugün yetiştirdikleri çocuklarında saklı…
