Ülkemizin geldiği noktada, başımızı ellerimizin arasına alarak düşünmek zorunda kaldığımızın farkındayız aslında.
Sorunlarımızı, hiç de abartmadan ve gerçek olarak Ulusal anlayışla yaklaşarak, içeride ve dışarıda yaşananları nasıl yorumlayabilir, olanları hangi gözle bakabiliriz?
Yalakalar gibi davranmamayı başarabilirsek eğer; toplumsal barışımızın tehdit altına girdiğini, ekonomik ve kültürel sorunların doruğa çıktığını, topraklarımızın dışında bize ağır felakete sürükleyici tuzakların kurulmakta olduğunu kolayca görebilir, ortalığın hiç de güllük ve gülistanlık olmadığını görebiliriz.
Hukuksal saygının çöktüğünü, demokrasimizin ve bireysel özgürlüklerimizin zayıflatıldığını, gelecek nesillerimiz bakımından çok önemli olan bu Ulusal değerlerimizin sıfırlanmaya doğru gitmekte olduğunu anlayabilir, belki de yanlışı yanlış yaptığını bilmeyenleri doğru yola sevk edebiliriz.
Ama; yalakalar var ya!
Ele geçirdikleri basın ve medya olanaklarıyla, halkımızı sürekli olarak kandırmaya devam ediyorlar. Gazete kılıklı yalaka askeri taktik dersi veriyor, askerlik mesleğini yarıda bırakıp kaçanı ise ekonomik konularda bilgiler aktarıyor, kimi harp uzmanı kimi, akademik merdivenleri uçarak çıktığı anlaşılan prof’lar. Hep onlar konuşuyor. Hepsi kendilerine göre, süper bilgi ve donanımlı kariyer etiketli insanlar. Gülmemek elde değil, hepimizin gözünün içine baka baka yalakalık yapıyorlar. Nereden besleniyorlar, niçin böyle yapıyorlar?
İnsanın, gerçekleri anlatması kadar doğal bir şey olabilir mi?
Tarafsız, düşündüğünü özgürce sunmak varken, hep onları düşünüyorum. Yalakaları!
Ünlü şairimiz geldi aklıma: Tevfik Fikret, özgürlük, çağdaşlaşma ve toplumsal konularda çok güzel şiirler bırakmış bizlere. Aldığım ilhamın hatırı için paylaşmak istedim. Saygıyla kalın.
Kimseden fayda ummam, dilemem kol kanat,
Kendi boşluk ve gökkubbemde uçar giderim,
Eğilmek, esaret zincirinden ağırdır boynumda,
Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür bir şairim..
