Kurumsal Yönetimlerde, gelirlerin paylaşımı esastır.
Bu esas, “hak ve adalet” duygusuna sahip Kurum Yöneticileri tarafından; emek, üretim, liyakat, başarı, sevk ve idare, ekip çalışmasına uyumluluk, iş disiplini ve emsallerine örnek olabilmek, ekipsel dayanışma göstergesi gibi bazı ölçütler dikkate alınarak ve yasalara uygun olarak dağıtılır ve sonuçlanır.
Ben bu resmi; TSK Yönetimlerince, Kurumun iç disiplin hukukunun verdiği yetkilere güvenerek, belirli bir sınıfın yine belirli bir kademesini esas alarak, Ulusal kaynaklarımızdan toplanan hazine gelirlerinden aktarılan kurum bütçesini, anayasa hükümlerine (eşitlikle ilgili mad.) aykırı bir şekilde ve gayri ahlaki olarak dağıttıklarının kanıtı olarak görüyorum.
Kurumsal Yönetim anlayışına hâkim, kurumsal eğitim ve terbiye kurallarıyla yoğrulmuş her kişi böyle düşünür inancındayım. Kurumlardaki çalışanlara verilecek ek prim, tazminat, fazla mesai ücreti v.b. kalemlerle yapılan ödemelerin tamamında, unvan belirlemesi yapılarak, hizmet kıdemlerinin de dikkate alınması gerekirken, ” – Yarbay ve üst rütbelere haiz emekli subaylara ödenir ” belirlemesini uygun görenlerin ve yasa düzenleyicilerinin kötü niyetle davrandıklarını görüyorum.
Hak ve adalet yoksunu bu Yönetim anlayışına ve Yöneticilerinin adaletsiz duygularına karşı sonsuz tiksinti duyuyorum. Emekli Assubaylarımıza bu tuzağı kurgulayanları, düşünce ve eylemlerini görmezden gelen, gelmiş – geçmiş tüm genel İdare Yöneticilerini (tüm iktidar yetkili ve görevlilerini); uğradığımız haksızlığın, toplumsal huzursuzluğun ve geçmişe dönük çok büyük önemli mali kayıplarımızın sorumluları olarak görüyor ve kınıyorum. Bu resmin aynı zamanda; Kurumumuz Türk Silahlı Kuvvetlerinden emekli olan biz emekli assubaylara, eş ve çocuklarımıza duyulan sevgisizliğin, duygusuzluğun bütün emarelerini taşıdığını gözlemliyorum. Ülkenin göz bebeği olarak adlandırılan bir Kurumun, en üretken, en çalışkan emekçi bir meslek grubu mensuplarının, emeklilik yaşam standartlarına karşı tasarlanmış bir proje olmadığını iddia etmek ahmaklık ve enayilikten öte bir şey olamaz.
Değerlendirmelerimin özünde, TSK Kurumunda otuz beş yıl emek sarf etmiş bir emekli assubaya hiç tazminat verilmemesi, buna karşılık yirmi bir yıl emek sarf etmiş Yarbay rütbesindeki bir emekli subayın maaşının 1/2 oranında “tazminat alması” düşüncesi yatmamaktadır. Resme her baktığımda gördüğüm ve hissettiğim “hak, adalet ve hukuk” yoksunluğudur.
Muhatabı olan sağ ve ölü yetkililere sormak istediklerimdir;
Kurumsal Yönetim anlayışı bu mudur?
Kurumsal Aile anlayışı bunun neresindedir?
Kurumsal birlik, kurumsal disiplin ruhu, kurumsal sevgi,
Kurumsal güç demekle neyi anlatmak isterler?
Güçlü ordu, güçlü Aile demekle kast edilen nedir?
Yirmi yıl hizmetli tüm emeklilere unvanlarına göre hakları verildiğinde, düşüncelerim ve yanıtlarım olumlu olacaktır!
